Terwijl ik het laatste biertje van de avond nuttigde stonden ze ineens voor me. Aspirantpolitieman houding. Het uniform ontbrak. En ik, ik was het persoon dat net in het nieuw aangelegde perkje mijn behoefte had gedaan. Een hele opluchting.

Of ik zo'n iemand was die een hekel krijgt aan de vrienden van mijn ex-vriendje. Ik beaamde dat. Omdat het in beschonken toestand makkelijk is om de waarheid te vertellen. En omdat, vrij treurig, het ook zo was. Al lang voordat het uitging. En al lang voordat het aanging.

Je kan jezelf heel lang voor de gek houden, totdat je daarmee stopt, en alles wel klopt.

Een vriendengroepje dat bestond uit vrienden en aanhang. De aanhang was verdwenen en zij deden het hun met elkaar. Dat is vast heel efficiënt gegaan. En met een hoeveelheid leed waarmee het mijne verbleekte. Dat is, eigenlijk, een hele geruststelling.

Van dat groepje is niet veel meer over, denk ik. Terwijl zij vroeger in de zomer een paar tafels verder pret maakten, zie ik nu af en toe een schim dat lijkt op een bekende uit het verleden.
Ik zie ze niet meer. Graag had ik willen meekijken in hun huiskamers, om te zien, dat ook zij, er net als ik een puinhoop van maakten.

Generation X is opgegroeid. Zit in huizen met kinderen voor televisies en een bord met warm eten. Sommigen zijn de dans ontsprongen, en maken zich druk om mensen die in parkjes poepen.

 

maar u hoeft niet te vrezen dat ze veranderd zijn; mensen veranderen niet, ze worden alleen steeds meer zichzelf.

ivo victoria (Email) (URL) - 17:23 28 April ’08

∗ laat een doodnormale reactie achter ∗

Hoof (Email) (URL) - 19:36 28 April ’08

Hè!? Maar dat is toch juist de bedoeling? De dans niet te ontspringen? Nu snap ik het niet meer. Wat kan het leven toch verwarrend zijn af en toe. Nou zeg!

rudy kaals (Email) (URL) - 12:50 29 April ’08

Het zijn prachtige boetes om in te lijsten vanwege de treffende omschrijving van de strafbare daad: “het doen van een natuurlijke behoefte op een niet daarvoor bestemde plaats”.

Paul (URL) - 16:16 3 Mei ’08