De e-mail die ik kreeg had het subject "Een aanbod". Ik krijg elke dag van alles aangeboden. Pillen die helpen tegen slaapproblemen en slappe piemels. E-mails met gokwebsites waar ik heel veel geld kan verdienen. Mailtjes met plaatjes van Rolex horloges waar ik dat geld vervolgens aan uit kan geven.

Toen mijn site nog een webcam had, en nog heel weinig mensen een weblog hadden, toen kreeg ik nog wel eens cadeautjes. Nadat de webcam in de kast was beland, en hier alleen nog maar tekst kwam te staan kreeg ik geen cadeautjes meer. En nu zat in mijn e-mail box een aanbod. Een aanbod om een reading te ondergaan, en daar iets over te schrijven. Op mijn eigen manier.

Ik ben dol op dingen doen op mijn eigen manier.

Een reading dus. Van Joost Brummelkamp. Ik lees zijn site. Ik lees over energie. Waar ik genoeg van heb, maar bepaald niet snap hoe het allemaal werkt.

En ik vraag me af of ik het wel wil, dat iemand in mijn energie loopt te husselen. Een paar biertjes husselen al hard genoeg, laat staan als iemand die er verstand van heeft ermee aan de slag gaat.

Mijn nieuwsgierigheid wint, en een paar weken later loop ik door een woonwijk waar Joost woont. In zijn kamer staan twee stoelen. Kaarsen, thee en koekjes. De hoge snelheid waarmee ik binnen kom rennen daalt snel tot nul. Ik zit.

Bij Ivo, collega slachtoffer, las ik dat ik niets hoef te doen. Toen ik dat las ben ik gestopt met lezen. Zitten en niks doen leek me voldoende gebruiksaanwijzing.
Ik zit en hoef dus niks te doen. Dat is fijn. Ik voel me al heel snel comfortabel. Joost vertelt me dat hij begint met een roos-reading. Ik ben dol op rozen, dus brand maar los. Af en toe vraagt Joost om mijn naam te zeggen. Dat is best raar, want ik zeg mijn eigen voor- en achternaam eigenlijk nooit.

Mijn eerste tien minuten bestaan uit verbazing en geloof in beginnersgeluk. Na een tijdje slaat de verbazing om in vertrouwen. Hij vertelt me alleen dingen die kloppen. Ik herken veel. Heel erg veel. Ik word nieuwsgierig. Ik wil meer horen. Meer!

Hij tast stukje voor stukje mijn persoonlijkheid af. Het voelt of hij systematisch te werk gaat. Mijn persoonlijkheid is een grote plas verf en gecontroleerd smeert hij de verf uit. Het valt me op dat hij soms een stukje mist. In mijn hoofd vormen zich vragen, die hij een paar minuten later beantwoordt. Zonder dat ik erom hoef te vragen. Hij vertelt me niks nieuws, maar bevestigt me dingen die ik voel en ervaar. Hij legt verbanden, en doet dat beter dan ik dat zelf kan.

Af en toe moet hij lachen, en als hij vertelt waarom vind ik het ook grappig. Hij is geruisloos mijn hoofd binnengeslopen, en omdat hij braaf is mag hij er nog even blijven. Zolang hij maar netjes verslag uitbrengt.

En omdat ik hier nu toch ben, en hij vraagt of ik nog iets wil weten ben ik wel benieuwd wat mijzelf voor mij in petto heeft. Een glazen bol heeft hij niet, helaas, maar wel inzichten, ideeën en kansen.

Als ik thuiskom is mijn hoofd netjes opgeruimd. Mijn huis is een puinhoop. Misschien kan Joost hier ook eens langskomen. Wedden dat hij alles op de goede plek zet?

 

hehe.

ivo victoria (Email) (URL) - 18:29 30 Oktober ’08

Ik durf te wedden dat dit een van de leukste of meest bijzondere cadeautjes is die je ooit hebt gehad.

Rose (URL) - 22:03 30 Oktober ’08

En, ben je al helemaal opgeruimd?

Rutger (URL) - 10:50 31 Oktober ’08

En wat dan met die Poolse werkster? Zomaar op straat zetten?

pascal (Email) (URL) - 13:20 31 Oktober ’08